Gry hazardowe

Stan faktyczny: mam nietypową sprawę, która jest trochę związana z grą komputerową. shciałbym założyć strone typu „jackpot” przykład stony podam link jak działa ( XXXXX),
Na czym ona polega?
1. Osoby dodają do puli losowania, itemy z właśnie pochodzącego źródła gry XXX, które praktycznie mają wartość na platformie Steam
2. Po każdym losowaniu nowej puli dostaje z każdej prowizję w postacji itemów z gry XXX. Owszem, można takie rzeczy sprzedać na allegro choć są warte dużo mniej.
– I właśnie miałbym pytanie, dowiedziałem się że takie strony w Polsce są nie legalne, ponieważ podchodzi pod hazard. Czy to prawda? Wszystkich nie zbędnych informacji chętnie bym się dowiedział na ten temat.
– Jak ten problem można rozwiązać, po sieci szukałem to różne osoby pisały że trzeba ponoć postawić takie serwery w Stanach Zjednoczonych. Tam są takie strony legalne.

Przedłożone dokumenty: brak

Akty prawne:

1. (Dz.U. 2000 Nr 116 poz. 1216 z późn. zm.) Ustawa z dnia 16 listopada 2000 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu („Ustawa”)
Dz.U. 2009 nr 201 poz. 1540
2. (Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 z późn. zm.) Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych („ustawa hazardowa”)
3. (Dz.U. 1999 Nr 83 poz. 930 z późn. zm.) Ustawa z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy („kks”)
4. Ustawa prawo dewizowe z dnia 27 lipca 2002 r. (tekst pierwotny: Dz. U. 2002 r. Nr 141 poz. 1178) („ustawa dewizowa”)

Ustawa hazardowa zakazuje wszelkich gier w internecie, które nie są prowadzone przez zarejestrowanych bukmacherów. Lista „legalnych” podmiotów znajduje się pod linkiem:
http://www.finanse.mf.gov.pl/inne-podatki/podatek-od-gier/gry-hazardowe-przez-internet;jsessionid=388DFB26FEA13BFAF12D0B942E1CC91A
Ustawa hazardowa:
Art. 29a. 1. Zakazane jest urządzanie gier hazardowych przez sieć Internet.
2. Zakazane jest uczestniczenie w grach hazardowych urządzanych przez sieć Internet.
3. Zakazy określone w ust. 1 i 2 nie dotyczą urządzania zakładów wzajemnych przez sieć Internet na podstawie udzielonego zezwolenia.

Zgodnie z kks:
„Art. 109. Kto uczestniczy w grze losowej, zakładzie wzajemnym, grze na automacie, urządzonych lub prowadzonych wbrew przepisom ustawy lub warunkom koncesji lub zezwolenia,
podlega karze grzywny do 120 stawek dziennych.”;

W tym miejscu wskazuję, iż stawka dzienna waha się od 56 do nawet 22 400 zł.

Ponadto, zakazane jest na mocy art. 107 § 2 Kodeksu karnego skarbowego pod groźbą kary grzywny albo kary pozbawienia wolności albo obu tych kar łącznie, uczestnictwo w zagranicznej grze losowej lub zagranicznym zakładzie wzajemnym.

Art.107.§ 1. Kto wbrew przepisom ustawy lub warunkom koncesji lub zezwolenia urządza lub prowadzi grę losową, grę na automacie lub zakład wzajemny, podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności do lat 3, albo obu tym karom łącznie.
§2.Tej samej karze podlega, kto na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uczestniczy w zagranicznej grze losowej lub zagranicznym zakładzie wzajemnym.
§ 3. Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu zabronionego określonego w § 1 lub 2 w celu osiągnięcia korzyści majątkowej z organizowania zbiorowego uczestnictwa w grze losowej, grze na automacie lub zakładzie wzajemnym, podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności, albo obu tym karom łącznie”.
Ustawodawstwo unijne mogłoby być furtką w tym przypadku. Niestety – wyjaśniam, iż mimo że istnieją problemy i starcia na gruncie przepisów prawa polskiego i UE, które nadal jest dostosowywane, kary są nakładane a przestępstwa są ścigane.
Wskazuje tu chociażby na końcówkę zeszłego roku, gdy to wszczęto 1100 postępowań w sprawie graczy internetowych a Służba Celna, z którą współpracuje GIIF, wskazywała na posiadanie danych kolejnych przeszło 20000 osób. Pierwsze wyroki już zapadły, kary były zróżnicowane. W tym świetle, odpowiadając na pytanie jakie są teoretyczne oczywiście możliwości pociągnięcia do odpowiedzialności – wskazuję na powyższe statystyki.
Zgodnie z definicją gry hazardowej mamy do czynienia w art 2 ustawy hazardowej:
Art. 2. 1. Grami losowymi są gry o wygrane pieniężne lub rzeczowe, których wynik w szczególności zależy od przypadku, a warunki gry określa regulamin.
Jednak:
Art. 3. 4. Wygraną rzeczową w grach na automatach jest również wygrana polegająca na możliwości przedłużania gry bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze, a także możliwość rozpoczęcia nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej uzyskanej w poprzedniej grze.
5.Grami na automatach są także gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, organizowane w celach komercyjnych, w których grający nie ma możliwości uzyskania wygranej pieniężnej lub rzeczowej, ale gra ma charakter losowy.
I zgodnie z tym przepisem, możemy uznać że nagrody w XX mogą służyć takiemu przedłużaniu gry.
W celu ustalenia i potwierdzenia, że gra jaką chciałby Pan zorganizować należałoby wystąpić o decyzję do Ministra Finansów. Z takim dokumentem wyeliminowałby Pan wszelkie ryzyko:
6. Minister właściwy do spraw finansów publicznych rozstrzyga, w drodze decyzji, czy gra lub zakład posiadające cechy wymienione w ust. 1–5 są grą losową, zakładem wzajemnym albo grą na automacie w rozumieniu ustawy.
7. Do wniosku o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 6, należy załączyć opis planowanego albo realizowanego przedsięwzięcia, zawierający w szczególności zasady jego urządzania, przewidywane nagrody, sposób wyłaniania zwycięzców oraz, w przypadku gry na automatach, badanie techniczne danego automatu, przeprowadzone przez jednostkę badającą upoważnioną do badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może zażądać przedłożenia takich dokumentów przez stronę także w postępowaniu prowadzonym z urzędu.
Zaznaczam dodatkowo, że banki są zobowiązane do przekazywania informacji do Generalnego Inspektora Informacji Finansowych („GIIF”), który współdziała z innymi służbami, w tym celnymi i ma uprawnienia kontrolne oraz do nakładania kar.
Progiem kwotowym jest 15.000 euro, a w przypadku kasyna 1000 euro (sprzedaż żetonów) nie w ujęciu miesięcznym a w ujęciu ciągłości. Nie musi być to jedna transakcja, może być to szereg powiązanych ze sobą przelewów w różnych odstępach czasu. Bank lub kasyno jest zobowiązane do monitorowania aktywności i raportowania o podejrzanych transakcjach, czasem nawet nie przekraczających limitów. Wyłączenia wskazuję poniżej.

Zgodnie z ustawą:
art. 8 Instytucja obowiązana przeprowadzająca transakcję, której równowartość przekracza 15 000 euro, ma obowiązek zarejestrować taką transakcję również w przypadku, gdy jest ona przeprowadzana za pomocą więcej niż jednej operacji, których okoliczności wskazują, że są one ze sobą powiązane i zostały podzielone na operacje o mniejszej wartości z zamiarem uniknięcia obowiązku rejestracji.
1a. W przypadku podmiotu prowadzącego kasyno gry w rozumieniu przepisów ustawy obowiązek, o którym mowa w ust. 1, dotyczy zakupu lub sprzedaży żetonów o wartości stanowiącej co najmniej równowartość 1 000 euro.
1e. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy:
1) przelewu z rachunku na rachunek lokaty terminowej, które należą do tego samego klienta w tej samej instytucji obowiązanej;
2) przelewu na rachunek z rachunku lokaty terminowej, które należą do tego samego klienta w tej samej instytucji obowiązanej;
3) przelewów przychodzących, z wyjątkiem przelewów przychodzących z zagranicy;
4) transakcji związanych z gospodarką własną instytucji obowiązanych;
5) transakcji zawieranych na rynku międzybankowym;
6) przypadków określonych w art. 9d ust. 1;
7)  banków zrzeszających banki spółdzielcze, o ile transakcja została zarejestrowana w zrzeszonym banku spółdzielczym;
8)  transakcji tymczasowego przewłaszczenia na zabezpieczenie wartości majątkowych, wykonanej na czas trwania umowy przewłaszczenia z instytucją obowiązaną.
3. Instytucja obowiązana przeprowadzająca transakcję, której okoliczności wskazują, że może ona mieć związek z praniem pieniędzy lub finansowaniem terroryzmu, ma obowiązek zarejestrować taką transakcję, bez względu na jej wartość i charakter.
Poza tym, otwieranie działalności gospodarczej, firmy w krajach gdzie hazard mógłby być legalny, jest zabronione dla polskich obywateli.
Kwestię powyższą reguluje ustawa dewizowa:

Art. 9. Ograniczeniom podlega:
4) wywóz, wysyłanie oraz przekazywanie przez rezydentów do krajów trzecich krajowych lub zagranicznych środków płatniczych, z przeznaczeniem na podjęcie lub rozszerzenie w tych krajach działalności gospodarczej, w tym na nabycie nieruchomości na potrzeby tej działalności, z wyjątkiem przekazywania do krajów trzecich krajowych lub zagranicznych środków płatniczych na pokrycie kosztów działalności polegającej na bezpośrednim świadczeniu usług w wykonaniu zawartej umowy lub promocji i reklamie działalności gospodarczej prowadzonej przez rezydenta w kraju;
5) zbywanie w kraju przez nierezydentów z krajów trzecich, a także przez organizacje międzynarodowe, do których nie należy Rzeczpospolita Polska, zarówno bezpośrednio, jak i za pośrednictwem innych podmiotów:
a) papierów wartościowych dłużnych o terminie wykupu krótszym niż rok, z wyjątkiem nabytych w kraju,
b) wierzytelności i innych praw, których wykonywanie następuje poprzez dokonywanie rozliczeń pieniężnych, z wyjątkiem nabytych w kraju lub powstałych w obrocie z rezydentami w zakresie niewymagającym zezwolenia dewizowego;
7) nabywanie przez rezydentów, zarówno bezpośrednio, jak i za pośrednictwem innych podmiotów:
b) udziałów i akcji w spółkach mających siedzibę w krajach trzecich, a także obejmowanie udziałów i akcji w takich spółkach,
c) jednostek uczestnictwa w funduszach zbiorowego inwestowania mających siedzibę w krajach trzecich,
d) papierów wartościowych dłużnych wyemitowanych bądź wystawionych przez nierezydentów z krajów trzecich,
e) wartości dewizowych zbywanych przez nierezydentów z krajów trzecich, w zamian za inne wartości dewizowe lub krajowe środki płatnicze,
f) wierzytelności i innych praw, których wykonywanie następuje poprzez dokonywanie rozliczeń pieniężnych, zbywanych przez nierezydentów z krajów trzecich;
8) zbywanie przez rezydentów, zarówno bezpośrednio, jak i za pośrednictwem innych podmiotów, w krajach trzecich:
a) papierów wartościowych dłużnych o terminie wykupu krótszym niż rok, z wyjątkiem nabytych w tych krajach na podstawie zezwolenia dewizowego,
b) wierzytelności i innych praw, których wykonywanie następuje poprzez dokonywanie rozliczeń pieniężnych, z wyjątkiem nabytych w tych krajach na podstawie zezwolenia dewizowego lub powstałych w obrocie z nierezydentami z krajów trzecich w zakresie niewymagającym zezwolenia dewizowego;
9) otwieranie przez rezydentów, zarówno bezpośrednio, jak i za pośrednictwem innych podmiotów, rachunków w bankach i oddziałach banków, mających siedzibę w krajach trzecich, z wyjątkiem ich otwierania w czasie pobytu w tych krajach, a także w związku z działalnością określoną w pkt 4, z zastrzeżeniem nieutrzymywania takich rachunków dłużej niż 2 miesiące od zakończenia pobytu lub działalności;
14) dokonywanie przez rezydentów i nierezydentów z krajów trzecich rozliczeń pieniężnych w wykonaniu czynności określonych w pkt 5 i 7-9, z wyłączeniem czynności, których dokonywanie nie wymaga zezwolenia dewizowego;

Rezydentami według ustawy dewizowej są:

a) osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania w kraju oraz osoby prawne mające siedzibę w kraju, a także inne podmioty mające siedzibę w kraju, posiadające zdolność zaciągania zobowiązań i nabywania praw we własnym imieniu; rezydentami są również znajdujące się w kraju oddziały, przedstawicielstwa i przedsiębiorstwa utworzone przez nierezydentów,
b) polskie przedstawicielstwa dyplomatyczne, urzędy konsularne i inne polskie przedstawicielstwa oraz misje specjalne, korzystające z immunitetów i przywilejów dyplomatycznych lub konsularnych,
2) nierezydentami są:
a) osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania za granicą oraz osoby prawne mające siedzibę za granicą, a także inne podmioty mające siedzibę za granicą, posiadające zdolność zaciągania zobowiązań i nabywania praw we własnym imieniu; nierezydentami są również znajdujące się za granicą oddziały, przedstawicielstwa i przedsiębiorstwa utworzone przez rezydentów,
b) obce przedstawicielstwa dyplomatyczne, urzędy konsularne i inne obce przedstawicielstwa oraz misje specjalne i organizacje międzynarodowe, korzystające z immunitetów i przywilejów dyplomatycznych lub konsularnych.

Zgodnie z powyższym, osoba będąca obywatelem polskim ma niewiele możliwości aby założyć spółkę czy prowadzić rachunek bankowy w miejscu innym niż Polska. Aby to uczynić musi spełnić warunki, które wskazałam powyżej. O ile będzie wypełniać przesłanki z ustawy, będzie istniała możliwość pociągnięcia takiej osoby do odpowiedzialności.